Wyszukaj tematycznie:

candy (1) decoupage (12) dla dzieci (2) obrazki (1) pisanki (1) projekty (1) pudełko (1) serduszka (1) szkatułki (9) tace (3) wieszaki (1) wypalane w drewnie (2) wyróżnienia (1)
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą szkatułki. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą szkatułki. Pokaż wszystkie posty

20 sty 2011

Odkurzam bloga, przecieram posty... ;)

I oczy ze zdumienia z orbit mi wychodzą ;) Tyyyyle czasu nic nie dodałam, ja wredna... :/ A w między czasie działo się coś twórczego, pozytywnego i NOWEGO ;) oczywiście zdjęć nowej pasji nie mam za wiele, może ze dwa...a nowym przedmiotem zmagań twórczych jest FIMO :D wdzięczna modelina, która odzwierciedla w ciekawy sposób to, co się dzieje w mojej główce ;)
A dzieje się sporo :) Na przykład otwieram własny KOMIS DZIECIĘCY :) i radocha i obawa, jak to mówią na Wyspach: We'll see ;)
I właśnie świeżo wróciłam z cudnego i bardzo aktywnego wypoczynku w Zakopanem, przemierzyłam dziesiątki kilometrów, zobaczyłam Zakopane z jeszcze innej strony, niż znałam bywając tam w przeszłości kilka razy. To miasto i okolice mają nieskończoną ilość twarzy... Magical...

A teraz: dla duszy ;)


 




Jeszcze oczekujący na właściciela kuferek wykonany jakiś czas temu, a pokazuję go, bo kocham motyw jeżynkowy. Uwielbiam jeżynki w sztuce :) Kuferek jest bejcowany mieszanką bejc, na zewnątrz crackle jednoskładnikowy na kremowo-beżowym akrylu i jeżynki z cieniowaniem :) Środek wieka wykonany w ten sam sposób, co wierch (oczywiście chodzi o WIERZCH, chyba mi te wierchy tak łatwo z główki nie wyparują;) ). A dół środka to przecierki jeżynowo-różowo-kremowe, które wg. mnie ciekawie komponują się z wiekiem.

A to na prezent dla Przyjaciółki - "odrestaurowane" drewniane pudełko na CD:





 A tu jeszcze mój kot z "latarniami" i butelkami decou jako mistrzowie drugiego planu;)
Pudełko to tylko bejca, relief plus patyna i lakier :)

I FIMO :)



;)

5 gru 2010

Wypalanie i dekupażowanie

Witam wszystkich Was gorąco, aż lody i śniegi topnieją ;)

Ja lubię zimę,bo jestem fanką zimowych sportów, narrrrrty, sanki, tyłkoślizgi - kocham ;) Wolę taką zimę, niż pluchę albo mróz bez śniegu. Świat teraz taki piękny jest, bajkowy :) I moje dzieci się cieszą, chociaż chore bidy :( Mnie tylko zastanawia, jak to kurrrrczę możliwe, że trochę śniegu spadło i wszystko stoi... :/ Przesyłka moja wysłana kurierem w Andrzejki jeszcze nie doszła - szok and show :/ Ale - cierpliwie czekam ;)

Pisałam dawno, ale zaglądam często. Mam jednak usprawiedliwienie - choróbsko mnie zmogło tak, że od trzech tygodni kaszlę, aż pozrywane mam mięśnie międzyżebrowe (boli okrutnie, kaszleć się nie da bez świeczek w oczach, oddychać...ehh..), wybrałam dwa antybiotyki i inne cuda, bo zapalenie oskrzeli było, czy jest jeszcze..nie wiem, bo kaszlę dalej. Do tego jeszcze wyjazd męża, dzieci chore i ręce opadają ;)

A tym razem pokażę Wam prackę łączoną - wypalanie w drewnie i decoupage :) Efekt zadowalający, na tyle, że pracy owej już nie mam na stanie ;)



 A to obrazek wypalony przez Małża mego, narzędzie pracy to jedynie rozgrzany do białości pirograf. Jestem nim niezmiennie od kilku tygodni zafascynowana :)


27 paź 2010

Decoupage z ręki do ręki :) -Apandanko (i nie tylko), oceń(cie) ;)

Kiedyś zakupiłam okazyjnie od Izabeli - Apandany pudełeczka drewniane, jedyne w swoim rodzaju. I przyszedł na nie czas :) A dokładniej wena i zdecydowanie. Bo wiedziałam, że więcej takich pudełeczek mieć nie będę za szybko :) I pewnego dnia pomysł sfermentował, zakorkowałam w głowie, co by nie uciekł chyżo i popełniłam :)

Iza chciała zobaczyć, cóż z tych pudełeczek powstanie i teraz - mam nadzieję, że nie zawiodłam oczekiwań :)

Komenda pada zatem: PREZENTUJ(cie) SIĘ! :)



 





7 wrz 2010

Niegrzeczne róże.

Mój mąż odebrał od pewnej pani, która ma klimaciarską herbaciarnię, takie oto zamówienie:
szkatułka z elementami ciemnego drewna, a na niej róże,tylko koniecznie takie niegrzeczne :)

I tak siedzieliśmy, kombinowaliśmy i szukaliśmy. Aż gdzieś znalazłam do wydruku całkiem fajne takie niegrzeczności i Małż zaczął tworzyć szkatułkę. Wydruki są laserowe, bo przenoszone były przez ArtMedium. Trochę bejcy kasztanowej (chyba;) ), akrylu, niegrzecznych różyczek i ArtMedium, patyny olejnej i lakieru - efekt? Same i sami (czasem i męska część chyba lubi podglądać... różnego rodzaju wytwory artystyczne) oceńcie :)







20 sie 2010

Kompletnie w odsłonie pierwszej!

Nie mam czasu, na nic, dosłownie. Tylko przeglądam Wasze blogi i robię coś dalej. Decou pali mi się w rękach, razem z małżem mym, jakoś wiatr w żagle złapaliśmy, zamówienia się posypały i tylko obfocić zdążę i na kompa zrzucić. Zatem - zaczynajmy - coś Wam pokażę :)

Jakiś czas temu dostałam zlecenie na komplet decoupage'owy dla mamy mojej przyjaciółki, po kolei, na różne okazje - Dzień Mamy, imieniny, urodziny :) I tak powstał właśnie komplecik z kwiatem wiśni ;)
Przyjaciółka moja ukochała sobie z mamą ten motyw, spękania jednoskładnikowe, reliefy oraz ciemny kolor bejcy :)

Zatem zabrałam się do dzieła (dawno to już było, przedmioty stoją już dawno w domku właścicielki ;) ). Ciemne, mieszane bejce z kasztana, redwood'a oraz kalwadosa (mam sporo bejc, ale nie wiem czemu, zawsze muszę mieszać, choć ociupinę - taki konik chyba mój ;) ). Tło to emalia akrylowa kremowo-beżowa oraz krak ;) i wisienki (kwiat oczywiście ;D ). Cieniowane przez męża mojego zdolnego patyną olejną, którą sobie ukochaliśmy straszelnie. I relief z użyciem masy szpachlowej, też przecierany patyną :) I takiż to motyw przewodni kompletu :)

A z news'ów wartych świeczki, jak najbardziej, jest to, iż mąż mój wygrzebał jakiś czas temu jakieś tam informacje o pirografii w drewnie i się facet zafascynował. Postanowiliśmy więc zainwestować w takie urządzonko:


Jest nieprzeciętnie fajny, gorrrrący i ponętny :) oraz wenotwórczy :) wszystko chciałoby się spirografować ;D
Niedługo zaprezentuję dzieła popełnione, a są według mnie bardzo ciekawe :) Wypala głównie mój małż, ja tylko się pobawiłam chwilę, ale ta bestia dobra się w tym robi ;)

A komplet zaczynam prezentować od herbaciarki z naturalnym sosnowym, nielakierowanym środkiem, aby móc trzymać w tym herbaty sypane :) oczywiście CDN ;)







2 sie 2010

KICI, KICI - bądźmy nieprzyzwoici! ;)

Niedawno właśnie gdzieś zobaczyłam ten tekst, którym tak soczyście utytułowałam wpis i nie mogłam się powstrzymać, aby go nie użyć :D
A że ogólnie wpis i koci lekko i o nieprzyzwoitości będzie, zatem pasuje niemal idealnie :D

Z wakacyjnych wypraw - byłam z rodzinką odpocząć dni kilka pod gruszą u babci Małża mego - koło malowniczego Janowca i Puław, z rodzinką naszą całą :) A następnie wyprawiłam się jednodobowo do Iwonicza Zdroju! :D 250km od mojego Lublina :)  (w jedną stronę busem jechałam - busiarze jeżdżą nieprzyzwoicie szybko i jak z ziemniakami, a przecież nawet ziemniakom jakaś cześć się należy :P ) A pojechałam w celu odebrania rodzicielki mej z sanatorium :D Przyjechałam po 12:00 jednego popołudnia, a następnego dnia przyjechał do nas Małż i zabrał nas siamochodem do domku :) Dodam tylko, że miałam odpocząć, odsapnąć za radą męża i w sumie tak się stało - tak lało, że nawet nie bardzo można było wyjść i zobaczyć ten Iwonicz ;) Poleżałam więc, gazetek poczytałam... :)

A już całkiem w tematyce posta bywa atmosfera sanatoryjna  (Kici,kici, bądźmy...) - wszędzie chętni panowie, panie :D Opis "kurwacjusza": Panowie eleganccy, mimo deszczu, pachnący, włos pofarbowany, zapach ciągnie się na kilometr i  te oczy: rozbiegane, łypiące :P
Moja mamusia NieAmorowa jest, ale za to pociągająca mocno, młoda jeszcze, ja już w ogóle - dość niepasująca wiekiem do klimatu uzdrowiskowego :P i dopiero panowie mieli zagwozdkę, oglądali, łypali i tylko jak tu zaczepić, no jak... :P Strasznie śmiesznie to z boku wygląda ;) Rozmowa w windzie babeczek:                                        -No, psze pani, turnus mija, ja niczyja....
-Ja lepiej, bez okresu i bez adresu...(to chyba miał być żart, bo pani raczej już niedzieciowy wiek).

Ogólnie panów mniejszość, to mają "branie", a ci ładniejsi z żonami, bo strach faceta puszczać na taki grunt grząski ;) Miły pan około 60-tki dzwoni do żonki i "tiu, tiu, tiu", a za chwilę bierze i prowadza się za rączkę, obcałowuje swą "sanatoryjną połowicę"... To już u mnie niesmakiem się ostało... :/ Ale, takie życie ;)

A na koniec zaprezentuję chętnie szkatułeczki, które zrobiłam na zamówienie Gajowej naszej i za jej pozwoleństwem - przedstawiam :D

Tu kota moja się załapała ;) i na niejednej fotce będzie w tej serii :)





Tu skrzyneczka już przysposobiona przez Gajową :)


:)

Kici, kici... ;)

19 lip 2010

...jak pies z kotem... ;)


Jak obiecałam - tako czynię :)


Wpis co prawda po dwu tygodniach, ale to już sukces :)

Po prostu mózg i reszta szanownych narządów zaczęło mi normalniej pracować, kiedy się trochę ochłodziło. Szkoda tylko, że owo ochłodzenie nadejście swe uskuteczniło, kiedy byłam nad jeziorkiem ;) ale miałam już wracać, więc się bardzo nie skarżę. W każdym razie - lato zaserwowało nam prawdziwy żar tropików :D tylko w mieście najzwyczajniej w świecie, ciężko się ten żar znosi. Sąsiedzi patrzą jak na inną, bo z dziećmi na dwór po 20. wychodziłam, ale niestety, dopiero wtedy wyjście miało jakiś sens...

A tytuł wpisu dotyczy bezpośrednio pracy, jaką wykonałam dla przyjaciela na Dzień Matki. Dla jego mamy, rzecz jasna :D

I szczerze przyznam - z autopsji, że pies z kotem wcale źle żyć nie muszą, ba! - mogą wobec siebie pozostawać w stosunkach obojętnych, a nawet się lubić :) Tak było u mojej mamy, gdzie zawsze żyje ze sobą w różnej komitywie troszkę futrzaczków i sierściuszków :D i tak między nami mówiąc, to prędzej koty między sobą drą koty, niż z psem :)
Ja u siebie mam tylko jednego koteczka, bo świnka morska jakiś czas temu przeszła przez Tęczowy Most...
Ale i tak czuję, jakbym miała dwa zwierzątka w jednym, bo ta moja Zosia to taka psia troszkę. Liże, w oczy patrzy, dużo "gada", chodzi za mną wszędzie i waruje, gdzie ja - tam ona ;) Kiepsko tylko z wyjazdami, bo jak opiekę nad nią przejmują rodziciele moi - nie je, nie pije i nie załatwia się z tęsknoty :/ także wyjazd to dwa dni z górą, bo ta biedota tęskni... A mówią, że koty do miejsc tylko się przywiązują. Nie wiem - może wyjątek zasadę potwierdza. Ona nawet jak wszyscy z domu wychodzą choć na chwilę, ma już smutne oczy i się w chwilę osowiała robi. Ale za to radość jest, jak wracamy nieziemska :D Taki to kot mój.

Psio - kocia szkatułko - prezentuj się!





A tutaj łapie się nawet moja kota :)



Z miną co prawda niezbyt ciekawą ;)



17 lut 2010

Dialogi córkowe...

Kto miał kiedyś możliwość obcować z małym dzieckiem, średnio w wieku dwóch - trzech lat, ten zapewne wie, że pomysły dzieciaczki owe mają niedoścignione :D

Mój cór nie jest tutaj żadnym wyjątkiem ;) Śmiejemy się z jej tekstów, coraz to lepszych i bogacimy się w nowe do zapamiętania niemal na codzień.

Oto mała próbka objawu talentu kabaretowego mojej córci :D

Mieszkamy na trzecim piętrze, więc moja ciocia, która przychodzi do nas, żeby z Olą wyjść np. na spacer, jak już dojdzie na górę, cała jest "mokra", zima i ubrać się raczej grubo trzeba. Często oznajmia Oli: "Mówię Ci, Oleńko, cała jestem mokra, muszę na chwilę zdjąć kurtkę". I razu pewnego, kilka dni temu, Ola przed spacerem stała ubrana w drzwiach wyjściowych i akurat wracała biegiem do domu nasza 14-letnia sąsiadka. Przywitała się z małą:
-Cześć Ola!
-Ceść. Spociłaś się juz?- wypaliła moja córka :D
Sąsiadka w śmiech, ja w śmiech i pąsowość... :D

Ola wstała z popołudniowej drzemki,w piżamie i woła:
-Siiikuuu!
No to tata prowadzi Olę do WC, zdejmuje piżamkę,a Ola jęcząco:
-Tata, a majtki są???
-Nie ma,zaraz założymy...
-A pupa jest? - docieka Ola :D
No wymiękłam... :D

TV u nas często nie oglądamy, ot, jak leci coś ciekawego, ale reklam pominąć się nie da... Wiadomo też, że dzieci są na reklamy baaardzo podatne.
I Ola jak lepi z ciastoliny, to koniecznie "kościę" (kość) z danonków, konika i o dziwo...providenta... :D Provident jest to coś w kształcie bliżej nieokreślonym, często się zmieniającym. Ostatnio lepimy z tej ciastoliny i patrzę, że nie ma tego jej providenta.
Pytam:
-Ola, a providenta nie ulepiłaś?
-Oooo, nie, nie mam...
-A co to jest provident, powiesz mi?
-No, no..no jak to, no! Provident - gotówka od ręki! (hasło reklamowe)
A mnie szczęka na podłogę... ;)

Dawno temu, jak Ola jeszcze niewiele mówiła, mąż zapytał wskazując na swój pępek:
-Ola, wiesz co to?
-D**a! - rezolutnie rzecze dziecię...
I skąd ona tę d**ę wzięła... Staramy się nic takiego nigdy przy dzieciach nie mówić, jako, że są jak gąbki chłonne :D

Kiedy zapytać, jak ma na imię, odpowiada, że Siostra, że Strażak Sam, że Księżyc (z bajki o księżycu J. Brzechwy).

Tych perełek jeszcze sporo by się znalazło, ale jak dorośnie i przeczyta mamuśki bloga, będzie żądna zemsty ;)

A z moich decoupagowych poczynań, powstało to:

 

  

Szkatułka dla przyjaciółki, która sama sobie wybrała dekor, określiła kolory i na czym ma być praca wykonana. Bejcowana na mieszankę orzechowo-kasztanową, przekładki na orzech. Wieko tylko farbami, kremowa z brązem i inne mieszanki ;)  Dość widoczne, "wyzywające" przetarcia i skrzypki w samym centrum :)


 

I jeszcze taca magnoliowa uprzejmie się prezentuje. Bejcowana na oliwkowo, spękana jednoskładnikowo kremowo-beżowa emulsja Dekoral i cieniowany odrobinę na złoto [czemu akurat na złoto?.. jakoś tak mi dziwnie przypasował ;)] motyw magnolii.
Prace skończone jakiś czas temu, ale moja hmm...systematyka w pisaniu jest porażająca :/
Obiecuję się poprawić :D

pozdrówki :)

6 lut 2010

Zaczęło się tak niewinnie...

Tak, jak wszystko, co ogarnia mój świat i wywraca go do góry nogami...

Malować na szkle zaczęłam bardzo niewinnie, bo zakupiłam nad naszym Bałtykiem obrazek, grafikę i pomyślałam, że sobie kupię antyramę i trzy podstawowe farby do szkła plus czarny kontur. Gdzieś tam widziałam kiedyś te farbki i chciałam zrobić ładną ramkę. I tyle. I jak tak zaczęłam malować, dłubać, kombinować, tak ramki nie ma do dziś, ale za to jest full innych rzeczy :) :D

Co by zbytnio gołosłowna nie być, pokażę obrazek do pokoiku mojej córki :)


Robiłam troszkę z TwistArt'u, troszkę akwarelami, troszkę kredkami akwarelowymi, kiedyś jakieś foto odkopię i wrzucę :)

A z decoupage też było niewinnie... Gdzieś w internecie długim i szerokim zobaczyłam ową sztukę, zakochałam się od wejrzenia numer jeden i tak zaczęłam tworzyć rzeczy przeróżne. Na początku, nauka, wiadomo... :/ Raz na wozie, raz pod wozem, a raz w dole.. Ale jakoś, powoli się wyrobiłam :D

Tajniki, techniki, różności poznaję i testuję do teraz, nauka trwa cały czas. Bez wpadek też się nie da obyć, ale - co mnie nie zabije (a czasem już baaaardzo blisko:) ), to mnie wzmocni. Plusem dodatnim jest kreatywny mąż, niosący pomoc mojej sfrustrowanej głowie z obłędem w oczach (jak coś mi BARDZO nie wyjdzie). Często jest moją inspiracją, radą, pomocą, szlifierką, lakiernikiem, bo sam też dłubie w decu :) :D I tak sobie rodzinnie dekupaŻUJEMY :) Najczynniej córka, która uwielbia podziwiać dzieła, np. wkładając łapki w świeżo lakierowany przedmiot :D No kwintesencja twórczości! (Teraz się śmieję, ale wtedy aż spąsowiałam...)

To są moje jedne z pierwszych dziełek, których się nie wstydzę pokazać :D

 


Miś jest zrobiony na płycie MDF w kształcie serduszka, kremowe tło połączone z shabby chic, miś z papieru decu, cieniowany lekko i na koniec kokardka z bordowej rafii :) 

Taca z drewna sosnowego, bejcowana na kasztanowo, spękana jednoskładnikowo, z super motywem kawki latte z serwetek z Lidl'a, których NIGDZIE ( ;( ) już nie ma... Coś tam domalowane, coś tam cieniowane, i lakierowane, do bólu :)

Teraz tworzę na bieżąco, ile mogę zrobić, będąć aktywną matką karmiącą i ... posiadającą jeszcze jedną pocieszkę, z lekko wygórowanymi wymaganiami :P

Dla przykladu kilka rzeczy z ostatnich czasów:)


  
  
  
 
 
Hmmm... na tę chwilę wiekopomną może wystarczy, co by Was nie przesycić na początek ;)

z pozdrowieniami...
Magda vel Maggie vel Maddie vel...vel...vel.. ;)